Stockholm

Stockholm!
Zelfs als je, zoals wij, er een tiental keren geweest bent, blijft deze stad fascineren.
We kiezen als vanouds voor een verblijf op camping Bredäng, op 10 km van het centrum in het zuidelijk stadsdeel Skärholmen. Het is een gewilde stadscamping: regelmatig staan er ’s morgens vroeg al diverse campers en caravans te wachten tot er een plaats vrij komt. Je ziet hier tegenwoordig steeds meer campers en minder tenten. En de campers die hier komen worden volgens ons ook nog eens steeds langer, hoger en luxueuzer. Imposante mobiele woningen, waar ons tentje maar schriel bij afsteekt.
We gaan met de Tunnelbana (de metro) richting centrum. Na twintig minuten en negen metrostations met namen als Mälarhöjden, Aspudden, Liljeholmen en Örnsberg zien we Gamla Stan, de oude stad, opdoemen aan de overkant van het water. Voor ons altijd weer een moment van: “Ja! We zijn weer thuis!”

 

Van zuid naar noord lopen we door de Väster Långgatan langs de vele koffiehuizen, souvenirwinkels en restaurantjes. Uiteraard nemen we een kijkje op Stortorget, het grote plein, één van de locaties voor de videoclip van “Fading like a flower” van Roxette. Op welk moment van de dag je hier ook komt, het is er altijd druk. We zien vijf gidsen die met hun bordje omhoog hun groep bij elkaar proberen te houden.
Langs het Koninklijk Paleis, waar de wisseling van de wacht elke dag weer veel bekijks trekt, gaan we richting Drottninggatan. Kilometers lang loopt deze voetgangers-winkelstraat door het centrum van Stockholm. Sergel’s Torg, dé plek voor muzikanten, politieke demonstraties en ontmoetingsplek voor veel Stockholmers, laten we rechts liggen. Wij kiezen voor Hötorget, de markthal van de stad. Ondergronds vind je tientallen winkeltjes met etenswaren, dranken en delicatessen. Daarnaast zijn er bars en restaurantjes. Je kijkt hier elke keer je ogen uit.
Tijdens de drie dagen die we hier zijn gaan we ook naar het ABBA museum. Het duurt ruim twintig minuten voor we zelfs maar binnen zijn. Het blijkt vooral een interactief museum te zijn: optreden tussen de hologrammen van de ABBA-leden, karaoke zingen, danspassen meedoen en figureren in videoclips. Wij bekijken vooral de geschiedenis van de groep, de collectie gouden en platina platen en de kostuums.
Uiteraard zijn er veel meer bezienswaardigheden in de stad, zoals onder andere Vasa-museet, Tre Kronor museet, Stadhuset, Skansen (openluchtmuseum), Nordiska museet, maar ook Grönalund en Junibacken. In de afgelopen jaren hebben we hiervan de meeste wel een keer bezocht.
Op winkelgebied trekken vooral Skärholmen, Gallerian en de grote winkels Åhléns en NK (Nordiska Kompaniet) veel bezoekers.
We zouden nog een rondvaart kunnen maken naar Vaxholmen of over Mälären, maar omdat we dat ook al eens deden gaan we nu naar de wijk Södermalm, ten zuiden van Gamla Stan. Dit is een wijk van boetiekjes, eethuisjes en galerieën waar vooral veel kunstenaars en studenten zijn gaan wonen. De sfeer is hier, net als in het centrum, heel gemoedelijk en ontspannen.
Op de weg terug merken we op dat Stockholm ook een andere kant heeft. We zien erg veel bedelaars, daklozen en mensen die de afvalbakken doorzoeken. Op diverse plaatsen liggen mensen in een haveloze slaapzak op de grond; we zien er zelfs één op het kerkhof bij de Fredrikskerk!
Met de metro vanaf T-Centralen (je zou een dag door kunnen brengen met het bekijken van de vele fraaie metrostations) gaan we terug naar Bredäng. We zeggen de stad voorlopig weer vaarwel en tot ziens.
We zijn nu in Ljusne, om ons mentaal voor te bereiden op de Höga Kusten Hike, die donderdag begint.

Hjo

Hjo, 2015, 13 juli.

We zijn nu al weer vier dagen in Zweden, en het lijkt alsof we nooit zijn weggeweest. Alles is weer zo vertrouwd: de fraaie vergezichten onderweg, de ruimte om ons heen, de zangerige taal en de vriendelijke Zweden.
We deden er afgelopen donderdag zo’n elf uur over om Malmö te bereiken. Om en om rijdend konden we lekker opschieten, en het overige verkeer werkte daar prima aan mee. Bij de brug over de Storebaelt was het even spannend. We hebben een tolbadge voor tolbruggen en -tunnels in Scandinavië, maar die was al een paar jaar niet gebruikt. Dus……..: langzaam rijdend naar en door de juiste gate klonk gelukkig de verlossende “piep” en sprong het licht op groen! Zo ook op de Öresundbro tussen Denemarken en Zweden.
Malmö was een prettig weerzien. Jammer genoeg is de camping erg duur (men maakt er geen onderscheid tussen caravan of tent), maar na 1055 km rijden kijk je niet zo nauw.
De stad heeft een groot voetgangersgebied met een enorm aanbod aan winkels. Vooral Elly loopt hier vanwege de vele boutiques en galerieën enorm te genieten (ik ook wel, trouwens). Om bij te komen namen we bij Barista koffie met een heerlijke koek daarbij. En zowaar: ik kon alles in het Zweeds bestellen, en we kregen ook nog wat we wilden hebben…….
Zaterdag reden we naar Hjo, een stad aan het Vättern. Beroemd om zijn originele houten huizen en de jaarlijke “slöjdmässan”, die precies dit weekend wordt gehouden. Een enorm uitgebreide handwerksmarkt, met de meest uiteenlopende huisvlijtprodukten. Je kunt het zo crea niet bedenken, of het is hier te vinden: leren, houten, wollen, katoenen, metalen en stenen uitingen van kunstzinnigheid, maar wel voor prijzen die wij er niet voor over hebben. Wel is alles hier zeer sfeervol en gemoedelijk: goed voor een paar uur vertier.
Maar met dit alles verliezen we ons doel niet uit het oog. Inmiddels hebben we de rugzakken nog een keer herpakt, zodat we er zeker van zijn dat we alles tijdens de komende hike bij ons hebben. Nog een tiental dagen, dan is het zover!
Maar morgen eerst naar Stockholm!!

Vlaardingen, 2015, 4 juli.

2015, 4 juli.

Terwijl de temperatuur buiten boven de 30 graden uitkomt zijn wij bezig met de laatste voorbereidingen voor onze Zweden-vakantie.

Eind vorig jaar al hebben wij besloten om toch nog een keer mee te doen aan de Höga Kusten Hike, want ondanks de zwaarte van de tocht was het wel ongelooflijk mooi!

En, dachten we, als we dan toch in Zweden zijn: waarom zullen we dan niet nóg een tocht lopen? Zo kwamen we uit op St. Olavsleden, een pelgrimspad van Selånger in het oosten van Zweden tot Trondheim in Noorwegen. Om nu niet meteen het onderste uit de kan te halen willen we gaan lopen tot Duved, in het oosten van Zweden, tegen de Noorse grens aan. Een tocht van 335 km. Dat wel.

Om te trainen zijn we in Nederland gaan lopen: midweekse wandelingen vanuit Maassluis, georganiseerde weekendwandelingen vanuit diverse plaatsen, een tweedaagse hike van Cuijk naar Nijmegen en een drietal vierdaagsen: de Achterhoekse Wandel Vierdaagse, de Gooische Wandel Vierdaagse en de Vechtdal Vierdaagse. Al met al hebben we nu zo’n 650 km “in de benen”.

Inmiddels staan de kratten en tassen met de noodzakelijke inkopen al klaar. We zijn bezig met het bereiden van voedselvoorraden Die mee moeten als we met de tent “in het wild” kamperen en we leggen de laatste hand aan de kampeeruitrusting. Kortom: we kunnen bijna weg.