We zijn er bijna…….

🎵We zijn er bijna, we zijn er bijna, maar nog niet helemaal…..🎵
Het startschot heeft geklonken, de wandelpassen zijn gescand, en vóór mij begint een groepje van vijf fleurig uitgedoste dames van achter in de twintig al te zingen. Op deze eerste dag van de Achterhoekse Wandel Vierdaagse, met zo’n 20 kilometer voor de boeg zijn ze wel erg voortvarend. Gelukkig voor mij moeten we al snel bij verkeerslichten een drukke weg oversteken, waardoor de groep uit het oog en vooral uit het oor raakt!

Het begon moeizaam, vanochtend. De gang naar het toiletgebouw op de camping was pijnlijk, zeer pijnlijk. Mijn linkervoet en -enkel spelen op, waardoor ik meer strompelde dan liep. Tijdens de fietstocht naar de start heb ik gelukkig geen last, en na een goede twee kilometer lopen merk ik tot mijn grote vreugde dat de pijn helemaal verdwenen is. Daartoe heb ik mijn enkel uiteraard wel afgeplakt met tape, waardoor ik een goede ondersteuning heb. 

Na een fraaie tocht door het bos, over karresporen en langs polderwegen ben ik vroeg in de middag alweer bij de finish. En zo volgen er nog drie dagen van ’s morgens strompelen, langzaam opwarmen van de spieren bij de start en uiteindelijk goed kunnen lopen. Schitterende parkoersen zijn hier door de organisatie weer uitgezet: door Montferland (klimmen en dalen), door dorpjes als Braamt, Kilder en Gaanderen, langs de Oude IJssel en door stadion De Vijverberg: afwisseling genoeg. 

Op de laatste dag loopt Elly weer een afstand mee: de twaalf kilometer, omdat ook zij last heeft van de enkels. Elly had al een bezoek gebracht aan de podoloog, en voor haar zijn er nieuwe zooltjes in de maak. Voor mij is het ook duidelijk: ik ga komende week weer even langs bij het Orthopedisch Centrum Rotterdam, om te laten onderzoeken of ik met de aanpassing van mijn zooltjes ook weer goed in balans kan komen. 

En toch: ondanks de opstartproblemen aan het begin van elke wandeltocht hebben we er nog steeds veel plezier in. We zijn er nog lang niet, maar dat gaat vast goed komen.
Elly is inmiddels zeer tevreden over de nieuwe zooltjes die al klaar liggen als we weer thuis zijn. Bij het OCR, waar ik enkele jaren geleden behandeld ben aan mijn achillespees blessure, herkent men mij. Ook bij mij worden nieuwe zooltjes aangemeten, en met een drietal fysio-therapeutische behandelingen moet het weer helemaal goed komen. Wij krijgen in elk geval allebei de verzekering mee dat we zonder problemen kunnen blijven trainen, en dat we op tijd “klaar” zullen zijn voor de Fjällräven Classic Denmark, eind juni.
Afgelopen zaterdag hebben we, na drie keer een tocht van zo’n tien kilometer in de omgeving te hebben gelopen, weer een echte wandeltocht gemaakt: 20 kilometer rondom Scherpenzeel. En we waren allebei blij verrast dat we deze tocht zonder pijn konden volbrengen. Dus gaan we deze week vol goede moed beginnen aan de Vierdaagse van Diever. Vier dagen, elke dag twintig kilometer, door het bos, over zandpaden en door heidevelden. Een goede ondergrond voor onze training.
🎵We zijn er bijna, we zijn er bijna…..🎵

2 gedachten over “We zijn er bijna…….”

  1. Veel verder wandel plezier toegewenst vanuit Zweden. Zo te zien krijgen jullie genoeg buitenlucht en beweging. Wat mooi dat jullie met die zooltjes zo ver kunnen komen. Groeten, Celia

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s