WANDELPERIKELEN

In de rafter (dat is de schuifstok waarmee de luifel vanaf de caravan wordt vastgezet) zit een veer-palletje verborgen. Dit palletje springt op de juiste plek naar buiten, waardoor de stok geborgd wordt. Als-t-ie het doet. Maar hij doet het niet.Goede raad is niet duur, een nieuwe rafter waarschijnlijk wel. We schorten het wandelen op en rijden naar de dichtstbijzijnde outdoorwinkel. Dat wordt de Vrijbuiter in Roden. Na uitleg en uitgebreid zoeken in de magazijnen kunnen we anderhalf uur later met een nieuw rafter-onderdeel voor slechts € 7,50 weer naar de caravan. 

Daar bekijken we de te lopen afstanden. Na het geweldige Openbaar Vervoer in Noord Holland valt het hier in de kop van Overijssel vies tegen. We zouden al minstens twee uur onderweg zijn om aan de start van de volgende etappe te komen, en dan moet je na de finish ook weer terug. Dan gaat er wel erg veel extra tijd in zitten. Daarnaast zit het weer ook niet mee. Het waait hard, en het regent: veel en enthousiast. 

Dus is er flexibilteit nodig, maar dat is niet mijn sterkste eigenschap! 

Na verloop van tijd besluiten we dan toch maar om, ondanks alle voorbereidingen het oorspronkelijke plan helemaal te laten varen. We gaan er een min of meer gewone vakantie van maken, en als we kunnen lopen dat zullen we dat zeker doen.

Na een dag winkelen in Heerenveen en in Meppel gaan we daarom zaterdag naar Een, voor een georganiseerde wandeltocht langs modderige karresporen en over winderige polderwegen. De volgende dag lopen we een schitterende tocht vanuit Wezep door het bos, over de hei, door het prachtige plaatsje Hattem en langs de IJssel naar Zwolle. Een NS-wandeltocht waarbij we dus zelf niets hoeven voor te bereiden. We moeten wel regelmatig de route controleren, want er staan soms zoveel pijlen dat je gemakkelijk de verkeerde richting op gaat.

En dan gaan de voeten van Elly wat tegenstribbelen. Dus gaan we maandag naar Bever in Zwolle, om te zien of daar iets aan te doen is. Na een uitgebreid en deskundig advies schaffen we een paar nieuwe, dempende inlegzooltjes aan. En de volgende dag, tijdens het lopen van een NS-wandeltocht rondom Steenwijk, loopt ze inderdaad met minder pijn!! 

Dan is het weer tijd om te verkassen: van Camping Oltenbarg (een zéér minimalistische camping in Wanneperveen) naar Camping de Tjasker in Wijckel. Wat een verschil: hier hebben ze wél verwarmd sanitair, en dat wordt ook nog eens elke dag schoongemaakt. Het heeft echter de afgelopen dagen zoveel geregend dat verschillende plekken op de camping nog niet toegankelijk zijn. 

Vanwege de drassigheid en de weersvooruitzichten voelen we ons de komende dagen gebonden aan de camping en aan stedenbezoek. Reden genoeg om zaterdag nog een keer bij de Vrijbuiter in Roden langs te gaan. Daar organiseert men namelijk een uitgebreide wandelmarkt. Elly neemt de gelegenheid te baat om een scan van haar voeten te laten maken. Haar wordt geadviseerd om thuis een afspraak bij de podoloog te maken voor nieuwe aangepaste inlegzolen. Tot die tijd kan ze goed vooruit met de pas gekochte zooltjes.

Na een dag van opruimen en schoonmaken kunnen we maandag dan toch weer aan de wandel. Door Wijckel, Balk en Sondel komen we zowaar nog een keer op het Zuiderzeepad terecht. Een mooie afsluiting van een wandelvakantie die totaal anders verlopen is dan we verwacht hadden, hoewel we toch nog 60 km. gewandeld hebben!

Er wachten gelukkig nog twee Vierdaagsen. Begin mei in de Achterhoek en eind mei in en rond Diever. Alle gelegenheid dus om alsnog het benodigde aantal kilometers in de benen te krijgen.

IJSSELMEER WANDELTOCHT

Ambitieus als we zijn hebben we een strakke planning gemaakt voor het wandelen van het Zuiderzeepad. Zo strak, dat al gauw blijkt dat deze planning niet haalbaar zal zijn!
Het begint op Tweede Paasdag, als we van Enkhuizen naar Hoorn lopen. Na een nostalgisch weerzien met de Westerstraat, waar Elly ooit op kamers woonde, komen we via Bovenkarspel en Broekerhaven op de Zuiderdijk terecht. Daar moeten we elkaar vasthouden om niet weg te waaien, waarna we besluiten om niet de dijk te volgen maar via het fietspad naar Hoorn te lopen. Een goede beslissing, want het laatste stuk hebben we te maken met windkracht negen, tegen!! 
De volgende dag is de wind iets gaan liggen, maar als je dan langs het IJsselmeer loopt met de wind constant van opzij, regelmatig vergezeld van ijzige regen en af en toe zelfs hagel, is zelfs windkracht zeven iets teveel van het verkeerde. En toch is het een prachtige wandeling, met links vergezichten over het water en rechts het uitgestrekte poldergebied van Noord Holland. 

In de luwte van de bebouwde kom in Edam stappen we stevig door om op tijd de bus te halen, die natuurlijk van de andere kant van het dorp vertrekt.

Vanaf Edam is het de dag daarna de bedoeling om door te lopen tot Holysloot. We hebben echter de afgelopen dagen de weilanden gezien: veel water, erg drassig en dus niet zo prettig om doorheen te banjeren. En het laatste stuk voor Holysloot gaat alleen maar door weilanden. We besluiten om dat gedeelte over te slaan. En dus nemen we vanuit Katwoude de bus naar Amsterdam, waar de auto staat.

Met de extra rustdag hebben we twee dagen de tijd om te herstellen. Ook wel een beetje nodig, want eerlijk gezegd zijn de geplande afstanden iets te ruim genomen. We gingen uit van de ervaring die we hebben, maar de conditie moet wel weer eerst opgebouwd worden.

Op zaterdag beginnen we vol goede moed aan het tweede gedeelte: vanuit IJburg lopen we door Diemen, en over de grasdijk gaat het dan naar Muiden. Om het Muiderslot heen (we zijn daar niet zo lang geleden nog geweest, dus we kunnen het links laten liggen….) zien we in de verte Muiderberg al opdoemen. Het lopen is vandaag een stuk aangenamer dan de laatste drie dagen: weinig wind, een hogere temperatuur en een veel afwisselender uitzicht. 

Na Muiderberg is het niet ver meer naar Naarden. We maken er een extra omweg om het golfterrein heen: vanwege de aantallen golfspelers die we zien lijkt het ons niet verstandig tussen de rondvliegende golfballen door te lopen. 

Eenmaal op de wallen van de vestingstad zoeken we uit hoe we met het openbaar vervoer terug in IJburg kunnen komen. We mogen ons gelukkig prijzen met het OV in Nederland: vanuit vrijwel elke plaats is het mogelijk met de bus verder te gaan. En vanuit de bus kunnen we op het gemak zien waar we gelopen hebben….

De volgende dag starten we in Blaricum. Het eerste gedeelte van de tocht is een sightseeing door het dorp: de ene kapitale villa na de andere mogen we bewonderen; weliswaar zijn de meeste ervan verscholen achter dikke hagen en hekwerken, maar toch….. En bij vrijwel elk huis worden we enthousiast begeleid door het geblaf van honden! 

Richting Eemnes worden de uitzichten weer bepaald door het polderlandschap. Een vrij saaie tocht volgt. Lange, rechte asfaltwegen tussen uitgestrekte weilanden door. 

Omdat het zondag is moeten we via Eembrugge: de veerpont bij Eemdijk vaart vandaag niet. Daarvandaan is het nog een goede vijf kilometer naar Bunschoten. We weten dat de bus daar om het uur rijdt, dus zetten we als vanzelf dit laatste stuk een goede tijd neer. 

Het is ons inmiddels duidelijk geworden: het oorspronkelijke Zuiderzeepad gaat het niet worden. Bij dezen hebben we onze wandeltocht omgedoopt tot “IJsselmeer Wandeltocht”. Minstens zo mooi, hoewel we nu elke dag weer moeten bekijken waar de etappe van morgen ons heen zal brengen.
Woensdag zetten we de caravan in Wanneperveen, om van daar uit de route weer op te pikken. Deze week hebben we zo’n negentig kilometer afgelegd. De conditie begint terug te komen, het plezier in het wandelen was er al. 
We kijken uit naar de volgende etappes!